مقاله معرفی پیشکسوت

دین،اخلاق،کوه


در صورت انتخاب کلید "تایید" خبر مورد نظر حذف کامل خواهد شد.

 




تعداد بازدید :1599 شنبه 2 اسفند 1393

مقاله معرفی پیشکسوت

بسم الله الرحمن الرحیم

 

پیشکسوت

 

تهیه و تدوین : ایوب امین الرعایایی

 

پیشگفتار

بدعت گذاری در ورزش توانایی و نیرومندی و خلاقیت می طلبد . سال هاست که از دور دستی بر آتش دارم . شرکت در کلاس های مربیگری و سود جستن از بیانات مدرسان خوب فدراسیون کوهنوردی بیشتر و بیشتر مرا بر آن داشت تا بدعتی در این رشته از خود به جا گذارم . گرچه هنوز توفیق نیافته ام ، لیکن در تنظیم پایان نامه ( تز ) مرا کمک کرد . اصولا تحقیق در هر زمینه ای بستگی به جریان تاریخی موضوع دارد . قول و نظر و سخن مردم ، بهره وری از دانشجویان علاقه مند به ورزش کوهنوردی میتواند مفید باشد .

به عنوان مثال :

نثر و نقد ادبی با اعتلای هر یک در زمانه ی خود مبدا تاریخی اثر میشود که به نثر یا نقد کشیده شده است و حقیر نقطه عطف و اعتلای ورزش کوهنوردی را نه به عنوان تعیین کننده ، بلکه به عنوان جوینده ، صعود آرش به قله مرتفع و پرتاب تیر برای تعیین مرز ایران و توران میدانم . این مبدا یک نظر انفرادی است همانگونه که سقوط قسطنطنیه یا انقلاب اسلامی ، انقلاب فرانسه ، انقلاب مشروطیت مبدا نثر و نقد ادبی قلمداد شده است .

بنده صعود آرش به کوه را مبدا کوهنوردی ایران اعلام میکنم که شاید از نظر بدعت مبدا به حساب آید . دلیری ، مردانگی ، ناسیونالیزمی آرش از نظر بنده وطن خواهی و جوانمردی و غیرت یک کوهنورد است .

این بدعت را پیشکش میکنم به تمام کوه خواهان ، کوه یاران ، ناسیونالیست های ملی و غیرت مندان ورزش دوست باشد تا مورد قبول واقع گردد  . آمین یا رب العالمین .

ایوب امین الرعایایی

پیشکسوت در ورزش کیست ؟

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست

                     هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رود

                                                  صحنه پیوسته به جاست

                                                                   خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

ژاله اصفهانی

در بین انسان ها همواره کسانی بوده اند که آغازگر موضوع ها ، کار ها ، هنر ها ، دانش ها و اندیشه ها بوده اند اما با گذشت زمان و با تلاش ها و خدمت های مداومشان در رشته های گوناگون ، کهنه کار و پیشکسوت شده اند در ورزش ها ، اغلب دانسته شده است که چه کسانی بنیان گذار و سرامد شده اند در ورزش زورخانه ای به ویژه میتوان به چنین نام ها و چهره های بسیار مورد احترام برخورد . از جمله پوریای ولی و نیز در کشتی سنتی و پهلوانی که با زورخانه بستگی و نزدیکی تنگاتنگ داشته و دارد .

در کوهنوردی هم موضوع پیشکسوت و نظایر آن جایگاه ویژه و احترام دیگری دارد . آن هم در سرزمین داستان های کهن و جامعه قدر شناس ما ، کوهنوردان بزرگ ، راد مردانی تکوین یافته و فرهیخته در کوهساران هستند و اجتماع آنان را به سان رستن و یا دلاوران و عیاران دیگر می پذیرد و می ستاید .

پیشکسوت در ورزش به ورزشکارانی اطلاق میگردد که در گذشته ای نه چندان دور در یک رشته ورزشی سرآمد بوده و دارای مقام های کشوری و حتی المپیک و جهانی هستند و زیرنظر مربیان با تجربه تعلیم دیده اند که پس از طی دوران قهرمانی هم اکنون در سمت های مربیگری و یا سرپرست تیم های ورزشی فعالیت دارند که از اینان به نام پیشکسوت در همان رشته یاد میکنند . در هنگام برگزاری مسابقات با حضور گرم خود باعث تقویت و دلگرمی قهرمانان میگردند . اینان در واقع استخوان بندی یک رشته ی ورزشی و سرمایه های ورزش در یک کشور میباشند .

سابقا پیشکسوت به کسی گفته میشد که در زورخانه سابقه ای بیش از دیگران داشته است ولی اکنون این اصطلاح برای تمامی رشته های ورزشی عمومیت پیدا کرده است و پیشکسوت به شخص یا اشخاصی اطلاق میگردد که دارای سابقه و تجربه زیادی در آن رشته ی ورزشی باشند . یا به عبارت بهتر قبل از سایرین تجربه های بیشتری در آن رشته ی ورزشی کسب کرده باشند . تجاربی که بقیه باید در آینده به دست آورند و این در مورد کوهنوردی نیز صدق میکند .

و پیشکسوتان کوهنورد علاوه بر داشتن تجارب بیشتر از روحیه ی قوی تری نسبت به سایرین برخوردار هستند و در صبر و استقامت و پشتکار نیز الگوی مناسبی برای تمام ورزشکاران هستند . گاهی به یک فرد بی تجربه به صرف داشتن سن بالا پیشکسوت گفته میشود که این اشتباه است . پیشکسوتان چه به لحاظ سنی و چه به لحاظ داشتن تجربه بالا واجب الاحترام هستند و وظیفه هر ورزشکار است که قبل از هر آموزشی و قبل از یادگیری هر تکنیکی این نکته را کاملا رعایت کند . واضح است که احترام به پیشکسوت باعث ارتقای ارزشهای انسانی در آن رشته میشود و استفاده از تجارب پیشکسوتان و مطالعه کردن و عبرت گرفتن از شکست های ایشان باعث پیشرفت هر ورزشکاری میشود . به امید روزی که اهمیت ورزش در زندگی و ارج نهادن به پیشکسوتان تنها یک شعار نباشد .

قدیمی در ورزش کیست ؟

این برف را سر باز ایستادن نیست                               برفی که به ابرو و موی ما مینشیند

جوانان دیروز ، پیران امروز                                       جوانان امروز ، پیران فردا

قدیمی ، یعنی کسی که مدت زمان طولانی و یا نسبتا طولانی مثلا در رشته کوهنوردی فعالیت میکند و این ورزش را قبل از خیلی ها که اکنون میدان دار هستند شروع کرده و تا به حال هم بی سر و صدا ادامه داده .

قدیمی یعنی کسی که گرد قدیمی بودن روی موهایش نشسته ولی هنوز هم با لباس مرتب کوه ، کوله و کلنگ به کوه میرود و گاهی مختصر بادی هم به البته به غبغب می اندازد .

مساله ، اما ، از آنجا آغاز میشود که در واژه قدیمی به صرف قدیمی بودن ، هیچ حسی از یاوری و مددرسانی و ارشاد و راهنمایی وجود ندارد . یک گلدان قدیمی کاری نکرد ، الا اینکه به گذر زمان تن سپرده و نشکسته . یعنی زمان او را قدیمی کرده و خودش اراده ای به قدیمی شدن نداشته و چه بسا که تمایلی هم به قدیمی شدن بروز نداده ، گلدان قدیمی قیمتش و احترامش به اندازه قدیمی بودن است نه بیش از آن .

ما معمولا چیزهای قدیمی را دوست داریم بالای تاقچه یا پشت شیشه میگذاریم ، برایش عزت و حرمتی قائلیم ، مواظبیم که زمین نیفتد ، نشکند و ترک برندارد .

یادگار است ، عزیز است ، پر از خاطره است با زبان بی زبانی هم حرف میزند . قدیمی اگر جار هم نزند موی سپیدش نشان میدهد که قدیمی است ، نوع راه رفتن ، نگاه کردن ، خندیدن . با همه ی این احوال اگر خبر به غیر نرسد و آبروی ما به خطر نیفتد ، قبول میکنیم که قدیمی کاری نکرده که قدیمی شود ، روزگار او را قدیمی کرده ، با روزگار قدیمی ، قدیمی شده است .

ارزش هرکس به همت اوست . امام علی (ع)

و اما تفاوت بین پیشکسوت و قدیمی چیست ؟

پیشکسوت کسی است که نخست در آغاز کردن ، یعنی اراده کردن به شروع یک عمل مثلا : قله نوردی ، غارنوردی ، یخ نوردی و مانند این ها پیش قدم بوده یعنی اراده کرده که پیش قدم باشد و آگاهانه زحمت کشیده تا کاری را برای نخستین بار یا لااقل به شکلی تازه به انجام برساند .

قدیمی تا پایان کار یا تا آنجا که در توان داشته در میدان تجربه و عمل و اقدام مانده و با یک پیروزی نیم بند کنار نکشیده و به منم زنی دائمی مشغول نشده . مهمتر اینکه پیشکسوت مبلغ راهی است که میرود و پیوسته همگان را به قدم نهادن در این راه – که طریق طهارت است و سلامت – تشویق میکند . زمان پیشکسوت را پیشکسوت نکرده است بلکه مبارزه ای درازمدت برای پیروزی بخشیدن به ورزش مقدس کوهنوردی و افزودن بر تعداد کوهنوردان و سرمایه از جان و دل گذاشتن برای گسترش این ورزش پیشکسوت را پیشکسوت کرده است . اگر کوهپیمایان به قدیمی بودن رضایت بدهند و حتی خودشان را در حد پیشکسوتی متوقف کنند و با مسائل فنی آشنا نشوند ، در واقع ، ورزش کوهنرودی ما پشتوانه نخواهد داشت . تاریخ زنده و پویا نخواهد داشت . ریشه نخواهد داشت و آینده هم نخواهد داشت .

یک عده می آیند ، میروند به کوه ، قدیمی میشوند ، کهنه میشوند و از گود ، بیرون میروند و هیچ یادگیری یا ردپایی از خود باقی نمیگذارند و نسل نیرومند و مومن بعد از خود را نمیسازند . این احساس یعنی احساس اشباع شدن ، ورزش کوهنوردی را به مخاطره خواهد انداخت و آن را از تعالی و تکامل باز خواهد داشت . و این برای بچه های ما درد است .

ریه های از کار افتاده ، قلب های در آستانه سقوط و روح قطع ارتباط با طبیعت .

ما برای آنکه بتوانیم یک نهضت عظیم در کوهنوردی ایجاد کنیم و بتوانیم اسباب بهزیستی بچه ها را در کوه فراهم آوریم و با فساد شهری مبارزه کنیم و بتوانیم پنجره هیا روشنی را به آینده ی حیات بشر بگشائیم و به راستی حافظان بی توقع نسل بعد باشیم . نباید به قدیمی بودن قناعت کنیم و فخر بفروشیم .

ما باید به هر ترتیب که ممکن و مقدور باشد از مرحله قدیمی بودن به مرحله پیشکسوت بودن برسیم یعنی کارمان فقط و فقط کوه رفتن و لباس کوه پوشیدن نباشد .

باید شور و حال ایجاد کنیم ، گروه را بیندازیم ، نوجوانان و جوانان را به ارتفاعات بکشانیم ، لذت کوه را به انها بچشانیم و اسباب نشاط و شادمانی شان را در کوه فراهم آوریم . سیگار و حشیش و سایر کثافات را از دستشان بگیریم ، دور بیندازیم روزنامه منتشر کنیم . از جان مایه بگذاریم ، به زندگی خودمان معنا بدهیم ، اعتبار بدهیم . یعنی از مقام گلدان قدیمی بودن به مقام مرشد و هدایت کننده و پیشکسوت برسیم . و از آنجا هم با همزمان شدن با فنی کاران روز و آشنا شدن با کوهنوردی نوین و ایجاد رابطه با اصول و مسائل کوهنوردی امروز ، لااقل از جهت نظری ، وارد مرحله مربیگری بشویم و آخرین و. اساسی ترین نکته اینکه لازمه قطعی و تردید ناپذیر پیشکسوت ، مربی ، مرشد و هادی شدن داشتن ایمان است . ایمان به مبدا و مقصد .

ایمان به چیزی بزرگتر ، بنیادی تر و معنوی تر از این زندگی چند روزه ی بی اعتبار .

کوهنورد کامل و واقعی کسی است که مومن به وجود مبدا و مقصد باشد . همانطور که ایجاد در مبدا خاکی ، چراغی می افروزد ، نوری را هم بالای قله حیات احساس کند و همان نور ازلی و ابدی ، هادی و راهنمای او باشد.

ما پرچمداران سلامت روح و جسم انسانیم . حیف است که به دلیل ضعف و به بهانه های حقیر ، این پرچم را برخاک بیندازیم . باید از تئکل ، اخلاص در عمل ، گفتار و کردار و پندار نیک آغاز نماییم .

اسطوره و الگو و تکامل یافتن یکباره پدیدار نمیگردد . ایران مهد علم و فرهنگ و ورزش پهلوانی است . آنان که در ورزش الگو و اسطوره میگردند ، دیگر برای خود نیستند . اول دیگران و سپس خود ، فکر ، اندیشه ، قلم ، زبان ، جسم ، روح ، مال و هستی شان عمومی میشود .

این مقام و منزلت استیجاری و استقراضی نیست . بسیار طائفه ها و سلسله ها از نداشتن یک اسطوره و پیشکسوت و یک الگو نه تنها به بیراهه رفته اند بلکه میراثی از آنها برای نسل بعدشان باقی نمانده است .

پیشکسوت وجه ی خاص دارد . واژه پیشکسوت همانا هیبت و همت و بدعت را میرساند . در مورد مقوله و با اسطوره شدن البته فاصله دارد ، باز هم برای بزرگتر شدن و اسطوره شدن و صاف تر شدن ریاضت لازم است .

باید برویم ، برویم ، بتازیم و رنج مجاهدت را بر خود هموار سازیم تا ثمره ی مجاهدت را از شجره ی سیر و سلوک بچشیم .

باید دانست که از پایین به بالا صعود میکنیم پس باید بهای بیشتری بپردازیم . مقبولیت خاص و عام از واجبات است . راه طولانی ولی قابل پیمایش است .

باید فرهنگ سازی شود ، با عزمی ملی و همتی بلند آغاز نماییم ، در این مبحث بد ندیدم که یادی از پیشکسوتان گذشته که در این راه گام های نخستین و پرثمری برداشته اند ، بنمایم .

اگرچه به ظاهر از ما و جامعه دور شده اند ، زمان به کندی میگذرد این گمشدگان را باید یافت و خاطراتشان را برای جوانان امروز و تاریخ کوهنوردی بازگو و ضبط کرد .

یکی از این گمشدگان پیشکسوت علی مختاریه است :

در پگاه 1/11/1336 در سرزمین خیام و عطار ، ابرشهر هنر و کهن نیشابور دیده گشود . تحصیلات ابتدایی را در دبستان امیر معزی و متوسطه را در دبیرستان خیام به اتمام رساند . سپس وارد هنرستان صنعتی شده و در رشته ی اتو مکانیک فارغ التحصیل شد . شوق و علاقه ی وافر به ورزش کوهنوردی وی را به تمرین در ارتفاعات روستای غار کشاند . در سال 1350 همراه با شکارچیان راهی صعود ارتفاعات شده و از طبیعت کوهستان و چشمه های زلال آن لذت میبرد . در سال 1351 رسما به عضویت هیئت کوهنوردی نیشابور درآمد . در این زمان زیر نظر استاد ارجمند جناب آقای علی اصغر روان فر کسب تجربه و راهنمایی لازم نمود . در همان سال و با امکانات بسیار ناچیز موفق به صعود قله بینالود شد . پس از آن در کنار آقایان زهدی و روان فر قلل بینالود و شیرباد را صعود نمود . از آن به بعد همراه دوستان و استادان و با همان امکانات اولیه و ناچیز قلل بینالود ، شیرباد ريال فریزی ، زشک ، اخلمد و بار را مغلوب قدم های خود نمود .

در سال 1358 عنوان مربی کوهنوردی را کسب نمود . در همین سال ها افتخار آموزش به برادران کمیته ، سپاه و بسیج را کسب نموده و در اردوهای تربیتی آموزش و پرورش در محل اردوگاه باغرود شهید رجایی نیز فعالیت مینمود . در آن زمان آقای امیر نوریان مسئول تربیت بدنی سپاه بودند .

در سال 1358 اولین صعود به قله ی دماوند و در سال 1360 در دومین صعود ، ضمن همراهی و کمک به چند کوهنورد ارمنی ، موفق به دریافت مدال طلای فدارسیون گردید .

امکانات فنی در آن زمان بسیار ناچیز بوده و رشته ی سنگنوردی که اکنون یکی از شاخه های اصلی ورزش کوهنوردی محسوب میشود ، در این شهرستان نشانی نداشت لیکن او با کوشش فراوان در مورخ 11/6/1360 موفق به کسب مدرک سنگنوردی شد .

برای اخذ مدرک تکمیلی مربیگری درجه سه راهی کلاس های آموزشی اخلمد که در مشهد برگزار گردیده بود شده و در آن کلاس شرکت نمود و کلاس مزبور را با موفقیت طی کرد اما متاسفانه مدرکی به وی اعطا نشد . وی در سال 1361 مسئولیت هیئت کوهنوردی نیشابور را به عهده گرفت .

قلل سبلان و الوند را در سال 1361 و قلل دماوند و توچال را در سال 1362 صعود کرده و از راهنمایی های جناب آقای عبداله زاده مستفیض گردید .

او در اواخر سال 1362 از سمت ریاست هیئت کوهنوردی نیشابور استعفا داد و آقای ابوالفضل روشنک کوهنورد بزرگ ، مسئول وقت هیئت کوهنوردی نیشابور شد . در زمان جنگ تحمیلی و دفاع مقدس آقای روشنک مفقودالاثر گردیده و مختاریه مجددا مسئول هیئت کوهنوردی شد .

در سال 1367 مسئولیت هیئت کوهنوردی نیشابور به آقای شریف دادفر سپرده شد و مختاریه به عنوان مربی در کنار ایشان فعالیت نمود . در همین زمان بود که هیئت کوهنوردی نیشابور موفق به صعود قلل دماوند و علم کوه گردید .

وی موفقیت های خود را حاصل زحمات دوستان و اساتید گرانفدرش از جمله آقایان روانفر ، شادروان سیفی ، شادروان زهدی ، شهید احمد عابدی ، استاد شهید مدرس ، استاد فقید حامد گلکار ، استاد عبداله زاده و حاج عباس شوشتری میداند .

استاد علی مختاریه فرزند رمضانعلی متولد نیشابور ، متاهل و دارای سه فرزند میباشد .

وظیفه اجتماع در قبال پیشکسوت چیست ؟

پیشکسوتان آغاز گر هنرها ، دانش ها و اندیشه ها هستند ، رادمردانی فرهیخته میباشند .

قدرشان را بدانیم و در خلوت داوری خویشتن شرمنده نباشیم . اندیشه اش را بی تاثیر در وجود خویش ندانیم دست به تاراج دستاوردش نزنیم ، پای از راهش برنکشیم، کشته اش را ناسپاسانه به برداشت مصلحت خویش به آسیاب نبرده و به رطوبت منافع خویش خمیر نسازیم و از آن به نرخ روز نپزیم و نخوریم .

اینان در اجتماع شناخته شده و الگو میباشند . در این رابطه دولت وقت باید ارزش را بر ورزش بنیان نهد ، وقتی ورزش ، ارزش حاکم روز شد پیشکسوت مرتبه و مقام خویش را در اجتماع کسب خواهد کرد .

اجتماع به پیشکسوتان بها میدهد و او نیز سرشار از شعف سعی میکند افراد علاقه مند به خود و رشته ی ورزشی خود جذب کند .

تنها از این راه است که اجتماع میتواند وظیفه اش را در قبال هنر ها و اندیشه پیشکسوت ادا کند و هرگونه برآورده کردن نیازهای مادی برای پیشکسوت کاری انجام نمیدهد .

زمانیکه در اجتماع ارزش برتر ورزش باشد آنجاست که مردم با انگشت پیشکسوت را به یکدیگر نشان میدهند و احترامش می نهند .

تربیت بدنی الگوهای ورزشی را ارزش می نهد و پیشکسوت به عنوان انسانی والا و بدعت گذار چون نگینی بر انگشتر تربیت بدنی میدرخشد .

ناگفته نماند که برآورده کردن نیازهای اصلی پیشکسوتان از جمله وظیفه اصلی تربیت بدنی است . دیگر جای شک نیست که پیشکسوتان احساس امنیت مادی و معنوی خواهند  کرد و سعی بر آن میکنند تا آنجا که امکان دارد از فنون جدید و مهارت های تکنیکی برخوردار گردند .

جایگاه پیشکسوت در تربیت بدنی چه باید باشد ؟

بین افزایش سن و میزان فعالیت های جسمی و عزت نفس رابطه وجود دارد . هرچه سن بالاتر میرود معمولا از میزان فعالیت های بدنی کاسته شده که خود کاهش عزت نفس را به همراه دارد . با کاهش عزت نفس ، گرفتاری های روحی و روانی بیشماری از جمله افسردگی ، دوری جستن از گروه ، اضطراب ، بی تفاوتی و احساس تنهایی به وجود می آید .

تمایل به استناد شکست خود به دیگران و داشتم مشکلات فردی در انتظار فرد خواهد بود . از جمله وظیفه پیشکسوتان این است با تجربه ای که دارند باید تدابیری اندیشیده که این افراد بیشتر و بهتر به فعالیت بدنی و ورزشی تشویق شوند . همانا عقاب را آشیانه ای است .

نسل بعد در این آشیانه ستیغ ابرها را خواهد شکست و پرواز را به یاد همگان خواهد سپرد .

چنین مکانی است تربیت بدنی .  این مکان مانند صدف ، مرواریدی به نام پیشکسوت را در خود جای داده است.

این مکان مقدس ، تقدسش به خاطر داشتن پیشکسوت است . پس پرداختن و صیقل زدن این مروارید ، وظیفه تربیت بدنی است . رسیدگی به امر زندگی پیشکسوت جدا از واجبات است . با رسیدگی و توجه ، این مروارید ، درخشنده تر و شفاف تر خواهد شد .

رسیدگی به امر زندگی پسشکسوت از لحاظ مادی و معنوی ، و درج سخنان پیشکسوت در مجله تربیت بدنی از وظایف مهم است .

پیشکسوت را گرامی داریم و ارج نهیم . خواسته هایش را بشناسیم و کلماتش را به قول قدیمی ها با آب طلا بنویسیم . چون آموزنده است با تجربه و با کفایت . در این صورت است که شاگردانی تعلیم دیده از او خواهیم داشت .

 

0

 



      
جهت استفاده از مطلب فوق کد زیر را کپی و در وبلاگ یا سایت خود قرار دهید
  
   
 کاربر گرامی به منظور ارسال نظرات عضویت در سایت الزامی است 
 
در صورت انتخاب کلید "تایید"انتخاب مورد نظر حذف کامل خواهد شد.

 

 
 

بخشنامه ها
طرح درسها
اولین صعود اورست در استان
لیست فروشگاه ها لوازم کوه نوردی
آرشیو مقالات
مسابقات سنگ نوردی آسیا
دین،اخلاق،کوه
مدارک کارآموزی
گواهی های صعود
مدارک مربیگری
عضویت
ورود به سایت اعضا